90 ların başına geri dönmek

istemiyorummm xD o zaman ben daa annemin karnında olcam çok sıkıcı bi yer hayırrr xD

hayat yeniden başlardı benim için annem hala hayatta olurdu çok özledim onu keşke tekrar görebilsem o melek gibi insanı

yuksek belli pantolon giyip belim acilicak mi derdini yasamamak istiyorum! zaten muzik bile daha kaliteliymis o zmnlar!

çoğunuza komik gelecek ama ben yaklaşık 12 sene önce orta okula giderken - o zamanlardan gelen back to the future çılgınlığından olsa gerek-yataktan kalktığımda o güne tekrar geri döneceğimi hayal ediyordum. Yani böyle şey olsa nasıl olurdu acaba diye o sabah kalktığımda sanki beni arkadan izleyen gelecekten gelen 2. bir ben varmışım gibi davranırdım. Günler geçtikçe o güne gerçekten dönebileceğim artık gerçekçi olmaya başladı. Ve şimdi sanki 12 senedir rüyanın içindeymişim gibi o sabah pat diye kalkacakmışım gibi oluyor. Bu uzun süredir kafamda saat gibi sürekli yaşanıyor. Tabi bu çocukca bir hayal, psiko konulardan pay biçmeyin.

şimdi rasgele şu isteği görünce birden heyecanlandım. Çoğu başka anlamda geri dönmek istiyor ama benimkide böyle işte. Tabi yinede nasıl olacaksa olsun dönmek isterim. :)

çok şey yaşamadım belki lakin yaşadığım sürece hayattan çok zevk aldığım dönemler 90 ların başında gerçekleşti. Hiç bir şey beni pazar sabahları 5:00 de herkez uyurken uyanıp çizgi film (macundan yapma çizgi filmler - inter star da) izlemek ve soba başında ekmek arası saralle götürmek kadar tatmin etmedi :)

istiyorum... istiyorum... istiyorum...

rengarenk taytlar, püsküllü mikey mouse'lu uzun tüniker, kocaman kemik çerçeveli gözlükler, leblebi tozu, altın para şeklinde çikolata, mintaxla canım mintaxla, aç kapa artema ve çocukluğumun tüm korkunç anıları canlandı gözümde:)) ama yine de sagra specialin musluğundan çikolata içmek hayali hatrına saygıyla anıyorum o zamanları:))

ilk önce bir 90 dünya kupasından başlardım. sonra, tabii ki imkanım olsa freddie mercury dayıyı bi ziyarete giderdim, innuendo diyorken kendisi. kurt cobain de olabilirdi. ya da yine çocukluğuma dönüp, daha yeni yeni ortaya çıkan kinder sürpriz yumurta furyasına kaptırabilirdim kendimi. 90lar pop müziğine ve de kültürüne de takık olduğum için, 1991 senesindeki gülümse albümünü bugünkü popun başlangıcı olarak kabul ettiklerine göre onu da bi takip ederdim. yine 1991'e geri dönüp rem ile losing my religion derdim. şimdilik kafama takılan bunlar. iyi olurdu ama ya.